Spara má á margan annan hátt!

Með skattalagabreytingum þeim sem eru fram undan, þá virðist hátekjufólk verða fyrir mestri skerðingu, lágtekjufólk fyrir minnstri skerðingu.  En það segir sig líka sjálft að lágtekjufólk á mun verr með að standa undir tekjuskerðingu, þótt lítil sé en hátekjufólk.  

Ég studdi þessa ríkisstjórn í síðast liðnum kosningum, full bjartsýni og vonar um að það yrði sópað undan teppinu.  Mér leist vel á ýmsar breytingar t.d. í sambandi við ofurlaun og laun ráðherra, ráðstöfunartekjur þeirra eru svo sem ekki í lágmarki.  Ég sætti mig fljótt við að fórnir þyrfti að færa, enda hafði fyrrverandi ríkisstjórn, ásamt fleiri klíkumeðlimum (sættum okkur við það, á Íslandi hefur ávallt verið fyrirgreiðslupólitík) skapað hér glundroða ástand og nánast blint treyst á sírennsli tekna og gjaldeyris af viðskiptum hér og þar um heiminn og geiminn.

Skjaldborgin góða og að standa vörð um lítilmagnann, eitthvað sem ég heyrði í forsætisráðherra okkar og fjármálaráðherra æpa um sem hæst hefur breyst í lágvært hvísl og sumir spyrja jafnvel hvað þessi orð þýða nú aftur; skjaldborg og standa vörð....

Ég er námsmaður í námsleyfi, hef ávallt unnið með námi og vann í veikindum mínum á árum áður, vinnan göfgar jú manninn ekki satt?  Ég varð ólétt, mér og öðrum að óvörum og ég þurfti að forgangsraða mitt upp á nýtt, sem jú fylgir þessu ferli.

Snemma á meðgöngunni fór ég að kljást við stoðkerfisvanda, síþreytu og grindarverki eins og við margar sem erum að fara í gegnum það magnaða framleiðsluferli að þróa eitt stykki mannveru innra með okkur.  Ég missti vinnuna og gat ekki svo glatt mætt í nýtt atvinnuviðtal, tilkynnandi að ég væri ólétt, með stoðkerfisvanda, þyrfti að fara í fæðingarorlof í apríl og jafnvel fyrr.   Stuttu síðar fékk ég hreinlega bann við að vinna vegna heilsufarsins.  

Eftir áramót þá hef ég nám aftur, eftir námsleyfi, lýk námi í vor og útskrífast úr Háskóla Íslands þar að auki mun ég fjölga mannkyninu og eru það sko merk tímamót í mínu lífi, ef ekki þau stærstu.  Ég fell reyndar hvergi inn í kerfið og mun því ekki eiga rétt á miklu.  T.d. á ég ekki rétt á fæðingarorlofi, þar sem ég vann ekki samfellda vinnu sl. 12 mánuði fyrir fæðingu, ég vann samt samfellt síðustu 12 ár á undan því, en það er aukaatriði víst.   Ég hef ekki rétt á fullum fæðingarstyrk, því ég var ekki í námi sl. 6 mánuði fyrir fæðingu.  En ég var í samfelldu námi sl. 6 ár á undan því, en það er líka aukaatriði í kerfinu. 

Jú, heyrðu.  Ég get þegið einhverja þúsundkalla í fæðingarstyrk og sótt um uppbót til velferðarsviðs....frábært!

Þess utan er ég einstæð, einstök og sjálfstæð, ég á þó ekki rétt á lengra fæðingarorlofi fyrir því, en það er enn og aftur aukaatriði ég hef misst réttindin sem ég hafði annars unnið mér inn.  Þar sem þetta er frumburðurinn og ég ein, þá finnst mér það svolítið kvíðvænlega tilhugsun að hugsa til yfirfullrar fæðingardeildarinnar og sængurkvennadeildar þar sem að vísa á landsbyggðarkonum til höfuðborgarinnar og þar fyrir utan að sífellt er verið að skera af hámarkslegutíma sængurkvenna á deildinni.  

Mér býðst því tvennt í stöðunni í raun.  Að kvíða þessu öllu, aðstæðum sem verða þegar að fæðingu kemur.  Eflaust verða ljósmæður og annað starfsfólk fæðingar-og sængurkvennadeildar orðið úttaugað og þreytt, sem bitna mun á nýbökuðu mæðrunum og fjölskyldum þeirra.  Ekki er við starfsfólki að sakast, en því síður þær sem koma þeirra erinda að koma barninu eða börnum í heiminn.  

Eða taka einn stóran skammt af andlegum æðruleysistöflum og vonast til þess að ríkisstjórnin muni eftir að gá í pokahornin hjá sér að því sem skiptir máli, hagsmunum kjósenda sinna.   Þar sem það virðist ekki miklar líkur á þvi, þá langar mig nú helst að gefa þessu öllu puttann og sótbölva fégráðugu svínunum sem voru svo uppteknir að sópa undir sig aurana að það hugsaði ekki út fyrir sína spönn.   Eða sótbölva ríkisstjórninni og senda þeim orðsendingu með úrklippu úr orðabók þar sem fylgir skýringin á orðunum skjaldborg og hvað felist í því að standa vörð um hagsmuni landans og lítilmagnans, því það hafi svo sannarlega gleymst í kösinni. 

Nú er að koma jól og þessi jól verða eitthvað fátæklegri en fyrri jól hafa verið, svo sem ekki vanþörf á að minna fólk á að hugsa um andlegt innihald jólanna en ekki bara innihald pakkanna.  Mér finnst þó engin vanþörf á að einhver úr hópi ríkisstjórnar stígi fram og ræði aðeins við þjóðina.   Því afleiðingar þess að lesa aðeins neikvæðar umfjallanir í fjölmiðlum, um fleiri niðurskurði, fleiri uppsagnir, meiri kreppu hefur grafið um sig meðal þjóðarinnar og skapað reiði, biturð og mótþróa.

Ég geri mitt besta til að sýna þessu ástandi öllu skilning og reyni að skilja hvers vegna verið er að skera niður á svona stöðum sem líkja má við bláæðakerfi líkamans, heilbrigðiskerfinu.   En í guðanna bænum, hættið þessu pukri, hættið að hreyta í fjölmiðlana því þið hafið fengið nóg, við höfum líka fengið nóg!

Ég mun ekki kaupa jólatré þetta árið, ég mun ekki senda jólakort,  ég er þakklát fyrir að ég á fjölskyldu til að snæða hjá jólamáltíðir, sem er meira en margir.  Ég strýk bumbunni minni sívaxandi og hvísla hughreystandi til íbúa bumbunnar að þetta reddist allt.  En fjárinn hafi það, það er kvóti á æðruleysi eins og hverju öllu öðru.   

Spara má með lokun fæðingardeilda

Athugasemdir

[HR (IP-tala skráð) 13.12.2009 kl. 10:20]

Sæl og blessuð

 Ég vildi bara segja þér að þú ert ekki ein um að hafa lent í þessari erfiðu stöðu.

Ég hef sjálfur verið í háskólanámi undanfarin sex ár (2004-08 í fullu námi en síðastliðið 1 1/2 ár að skrifa meistararitgerð.

Að loknum námskeiðum í fyrra fékk ég fína vinnu. Ég fékk síðan tilkynningu í upphafi janúar að  engin laun yrðu útgreidd. Rólegur leitaði ég til vinnumálastofnunar sem sagði mér að þar sem ég væri að vinna að ritgerð sem samsvaraði fullu námi ætti ég ekki rétt á atvinnuleysisbótum, samt hafði ég verið í fullu starfi meðfram fullu háskólanámi síðastliðin 6 ár. Með öðrum orðum trufluðu námskeið mig ekki í að mæta í vinnuna eða leita mér að vinnu. Hvernig ætti ritgerð sem er ekkert nema heimavinna á eigin forsendum að trufla atvinnuleit? 

Niðurstaðan varð sú að tryggingakerfið sem ég borgaði í og treysti á með ofursköttum brást algjörlega. Ég var einnig of seinn til að sækja um námslán (sem ég tók aldrei) þannig að innkoman varð allt í einu núll með snarhækkandi reikningum. Það er samt soldið athyglisvert að pæla í því að ríkið skuli ráðleggja manni til að taka lán til að greiða lán því það sinnir ekki sínu hlutverki og maður er orðinn tekjulaus vegna ytri aðstæðna. Er velferðarkerfið ekki bara eintóm blekking?

Sem betur fór fékk ég fljótlega vinnu, en það var eingöngu um mjög láglaunavinnu að ræða og þurfti ég þrjár svoleiðis til að ná endum saman...sem seinkaði útskrift mjög því ég gerði lítið nema vinna og sofa og þar af leiðandi varð ég alvarlega vannýttur starfskraftur sem hafði fjárhagslegan skaða á mig sem og ríkið. Þetta er því miður bara Ísland í dag og ég get ekki sagt að ég sé sammála þessari hugmyndafræði að rífa niður húsið í staðinn fyrir að nota vatn til að slökkva eldinn.